بازداشت اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت

در سالروز 18 تير روزي كه دانشگاه مورد هجمه كساني قرار گرفت و هيچگاه محاكمه نشدند، خبر تاسف‌آور بازداشت اعضاي شوراي مركزي دفتر تحكيم منتشر شد؛ خبري شوك‌آور همچون 8 سال قبل. نه تنها در اين 8 سال از اقداماتي در 18 تير و هجمه به دانشگاه با جامعه دانشگاهي همدردي نشده است، بلكه روزانه با برخورد، بازداشت و واكنش‌هاي تند از آنان استقبال شده است. امروز نيز اين داستان بار ديگر تكرار شد؛ داستاني كه نه آغاز است و نه پايان.

اعتراض آرام در مقابل خانه دانشجويان آن هم توسط چند فعال دانشجويي به تعداد كمتر از انگشتان دست چه اقدام خلاف قانوني بود كه سرانجام اعتراض آنان اينگونه رقم خورد؟! امروز بار ديگر چند نفر از ياران دبستاني ما بازداشت شدند و به آغوش ساير دانشجويان دربند بازگشتند و ما در مرداب متعفن خودخواهي، جاه‌طلبي و منفعت‌طلبي غوطه‌وريم. مردابي كه ناخودگاه‌ ما را به ياد جمله زيباي معلم شهيد مي‌اندازد كه " آنان كه رفتند كاري حسيني كردند و آنان كه ماندند بايد كاري زينبي كنند وگرنه يزيدي اند". اكنون مجالي بر سخن گفتن و تحلیل كردن اين اقدامات نيست، بلكه بايد در سوگ دوستانمان به منش آنان وفادار ماند تا لااقل كاري زينبي كرده‌ باشيم.

اعضاي دفتر تحكيم بارديگر بايد بر مسالمت‌آميز بودن مش و منش خود تكيه كنند و در بازي طراحي شده مخالفان آزادي و برابري مبني بر اقدامات تند و غيرعقلاني قرار نگيرند و در نبود اعضاي شوراي مركزي اين اتحاديه، سكان كشتي را به دست گيرند تا روزي به ساحل مراد رسيم.

امروز بايد بارديگر با اقتدا به مولايمان حسين بن علي(ع) به دشمنان دين و دنياي خود بگوييم " إن لم يكن لكم دين و كنتم لا تخافون المعاد فكونوا أحرارا فى دنياكم " ( اگر دين نداريد و از قيامت نمى هراسيد، لااقل در دنياى خود آزادمرد باشيد )